home!



Duivelse weddenschap



'Geef maar toe!' zei Ylva terwijl ze haar achterwerk verleidelijk langzaam bewoog en Amrut een goed zicht tussen haar benen gaf.
Ze stond gebukt voor hem, haar licht- en donkergrijze staart tegen haar rug omhoog getrokken en niet meer dan een meter van zijn gezicht.
'Je wilt het. En heel erg.' zei ze met een grijns die versterkt werd door haar verleidelijke bruine ogen.
Hij wist dat hij haar wilde ruiken en proeven, maar niet vanwege lust. 'Nee, niet op deze manier.'
'Oh? Op welke manier dan?' vroeg ze en spreidde haar billen. 'Wil je me dan hard van achteren nemen?'
'Wat ik wil,' zei de jonge man, de vleugels op zijn rug plechtig gevouwen, tegen de half vrouw, half wolvin voor hem 'is je kussen en dicht tegen me aan houden. Ik wil je liefde, wat mij veel meer waard is dan het bevredigen van mijn lust.'.
Dit antwoord verastte haar. 'Dit kon wel eens je enige kans zijn op sex met mij..'
Hij knikte. 'Ik weet het.'
Ze draaide zich om en drukte haar borsten stevig tegen hem aan. 'Weet je zeker dat je je niet aan mij wil toegeven?' fluisterde ze zwoel in zijn oor.
Hij aaide haar zachte wang en rug en keek diep in haar ogen. 'Ik wil meer dan ook maar iets anders toegeven aan jou. Het maakt mij niet uit dat je een demon wolvin bent, ik vind je mooi en daarom wil ik weten of ik je lief kan hebben.'
'Verdomme!' zei ze, duwde hem van haar af en draaide zich om, haar lange vuurrode haren meegolvend op de beweging. 'Je bent echt niet te breken, he!?' Ze vouwde haar armen. 'Het enige wat je hoefde te doen was een poging te wagen om me te pakken en ik had mijn promotie gekregen!'
'Promotie?' vroeg hij met een opgetrokken wenkbrouw.
'Een promotie naar demon eerste klas waarbij ik mijn eigen ondergeschikten zou krijgen!'
Hij knikte. 'Aha.'
Ze draaide zich om en prikte een finger in zijn borst. 'Weet wel dat dit een heel belangrijke stap is voor een demon!'
Hij geefde zich over. 'Ik geloof je! ik geloof je!'
Ze keek beteuterd naar de grond. 'En nou kan ik die promotie niet krijgen door jouw schuld.'
Hij roffelde met zijn vingers tegen zijn lippen in gedachten en kreeg een idee. 'Het spijt me dat ik je niet de titel van eerste klas kan geven, maar misschien kan ik wel jouw ondergeschikte worden?'
'Wat?' vroeg ze verbaasd.
'Ik kan dan wel geen slechte dingen doen, maar er zouden zat andere dingen moeten zijn die ik voor je kan doen. En daarmee kan ik ook altijd dicht bij je zijn.' zei hij met een grijns.
Ze gromde naar hem. 'En waarom zou ik dat goedvinden?'
'Omdat ik dan misschien alsnog aan je toegeef en je de promotie bezorg?' zei hij met een glimlach.
Ze sloeg een hand voor haar ogen en schudde haar hoofd. 'Je bent echt onmogelijk, he?'
Hij trok haar tegen hem aan en fluisterde in haar oor 'Ik brand van verlangen om je te kussen, wat houdt me tegen om je lichaam net zo hard te verlangen?'.
Ze moest blozen van zijn woorden, schreeuwde het uit van frustratie en trok hem aan zijn gewaad. 'Oke dan! Ik geef jouw mijn liefde, jij geeft toe aan mij en dan heb ik mijn promotie!?'
Hij knikte. 'Dat is het zo ongeveer.'
Ze omarmde hem stevig en kuste hem zo hard als ze kon.
Na een tijdje verminderde ze haar grip en deinsde wat naar achteren. 'Ik weet alleen niks over liefde.' zei ze zachtjes.
Hij haalde zijn vingers door haar haar en glimlachte zachtjes. 'Het komt wel goed met jou. Tenslotte ben ik egoïstisch genoeg om je liefde te stelen zodat ik je wel mee moet helpen.'

'Ah verdomme!' vloekte de demon. 'Maar je hebt nog niet gewonnen!' zei hij tegen de engel die naast hem stond.'
'Ik zeg niks, Nabal.' zei de engel met een grijns op zijn gezicht die kon concureren met die van een demon.
'De weddenschap is nog niet voorbij totdat ze heeft gezegd dat ze van hem houdt! Ik zal bewijzen dat lust sterker is dan liefde!' En met deze woorden verdween hij in een wolk van zwarte rook, de bekende geur van sulfur achterlatend.
Gekomen in zijn studeerkamer liet hij zijn dochter ophalen en even later verscheen ze.
'Ylva,' Begon hij. 'ik weet van jou en Amrut.'
Ze schrok even maar nam weer snel haar koele houding aan.
Haar vader knikte. 'Ja, het is geen geheim voor mij.' zei hij en maakte een kop van zijn favoriete duivel's brouwsel, oploskoffie. 'Vertel me eens, wat denk je van hem?'
Ze richtte haar blik op een boekenkast. 'Niks. Hij is gewoon een worm die ik onder mijn poot kan vertrappen.'
Hij blies over zijn koffie en nam een slok. 'Je voelt dus niks voor hem? Geen behoefte om bij hem te zijn?'
Ze schudde resoluut haar hoofd. 'Alles wat ik doe is alleen maar voor mijn promotie.'
'Goed, dan zal ik je vertellen waar jouw opdracht voor promotie nog meer om draait.' zei hij en leunde achterover in zijn stoel. 'Ik heb met de engel Zephat een weddenschap lopen dat lust sterker is dan liefde.'
Ze keek hem verbaasd aan.
'Ja, Amrut moet jou verleiden om Zephat te laten winnen.'
'Hij moet mij verleiden?' 'Precies. Maar nu je weet wat er speelt vertrouw ik erop dat het je zal lukken om hem zover te krijgen dat zijn wil breekt en hij zal merken hoe sterk lust is.' zei hij met een duivelse grijns.
'Ik zal hem eronder krijgen, vader.' zei ze en verliet de kamer.

'Huichelaar!' schreeuwde Ylva tegen Amrut en sloeg met haar vuisten tegen zijn borst tot het hem lukte om haar bij haar polsen te grijpen.
'Wat!? Wat heb ik gedaan!?' vroeg hij verbaasd.
'Jij huichelaar! Je geeft helemaal niks om mij! Je opdracht was om mij te verleiden om die stomme engel de weddenschap te laten winnen!' riep ze en probeerde zich los te rukken.
'Welke weddenschap!? Ik weet van geen weddenschap!'
'Die tussen mijn vader en Zephat! Jij moest mij verleiden alleen maar om te bewijzen dat liefde sterker is dan lust!'
'Ik weet niet waar je het over hebt maar ik zweer je dat ik echt van je houd!'
'Leugenaar.' zei ze, de kracht niet meer hebbend om te vechten.
Hij pakte haar op in zijn armen. 'Oke dan. Ik zal het je bewijzen.' zei hij en vloog op met haar.
'Waar gaan we naar toe?' vroeg ze.
'Mijn thuis.' zei hij met een ernstige blik in zijn ogen.
Even later landde hij op het balkon van een wit huis in tropische stijl en droeg haar de kamer in.
Ze keek rond en zag foto's van haarzelf op een bureau liggen. Hij zette haar neer en liep naar het bureau.
'Een half jaar geleden kreeg in de opdracht om jou in de gaten te houden.' zei hij en pakte een foto. 'Iedere demon krijgt een engel toegewezen die hem of haar in de gaten moet houden en de slechte daden met goede in balans brengen.' Hij pakte de rest van de foto's en gaf haar die een voor een. 'In het begin was het gewoon mijn werk, maar na verloop van tijd wilde ik je gewoon kunnen zien, niet alleen maar vanaf een afstand. Je was niet zomaar een demon voor me, maar een mooi wezen waar ik samen mee wilde zijn.' Hij overhandigde de laatste foto aan haar en liep naar het nachtkastje langs zijn bed waar hij een fotolijst opppakte. 'Ik kon de tijd niet meer doorbrengen zonder jouw gezicht te zien.'
Hij draaide de lijst om en ze zag haar portret.
'Dit is de waarheid, en als je me niet gelooft dan zal ik verdwijnen zodat je me nooit meer hoeft te zien.'
Ze keek hem geschrokken aan, maar hij glimlachte zachtjes. 'Alhoewel ik liever heb dat je me wel gelooft en mijn vrouw wil worden.'
'Wat?' kon ze nog net uitbrengen.
Hij pakte een klein doosje van het nachtkastje en opende die om de ring erin te laten zien. 'Wil je samen met mij in het gevaarlijke huwelijksbootje stappen?'
Tranen kwamen in haar ogen en ze omhelsde en kuste hem wild.
Op dat moment klonk er een knal en de kamer werd gevuld met zwarte rook. Ylva en Armut hoestten en zwaaiden met hun armen om de rook te verspreiden en hoorden nog twee anderen hoestten.
'Moet dat nou elke keer?' vroeg een stem.
'Standaard procedure. Ik kan ook niks aan die bureaucratie doen.' zei de ander.
Toen de rook een beetje wegtrok zagen Ylva en Armut haar vader en Zephat in de kamer staan.
'Ylva! Hoe kun je!?' zei haar vader. 'Nou moet ik een week lang doen wat Zephat zegt!'
'Was dat waar het om ging?' vroeg ze terwijl ze hem kwaad aan begon te kijken. 'Jullie riskeren onze toekomst alleen maar voor zo'n kinderachtig iets!?'
Haar vader en Zephat keken elkaar aan.
'Vergaten jullie dat dit leidde tot de val van een van ons twee!?'
Haar vader kuchte en stamelde een 'Sorry.' uit. Zephat friemelde met zijn vingers en verontschuldigde zich ook.
'Nouja, maakt nu toch niet meer uit.' zei ze en haar vader en Zephat keken haar verward aan.
Amrut grijnsde terwijl hij van achteren zijn armen om Ylva sloeg. 'Jullie hebben allebei verloren, we zijn een maand geleden al getrouwd en zochten een manier om het jullie te vertellen.'
'Maar de weddenschap..?' vroeg Zephat.
Ylva grijnsde. 'Vergeten wie jullie het eerste idee heeft gegeven?'
Zephat en haar vader realizeerden zich dat Ylva en Amrut de vraag hadden gesteld over lust en liefde en welke sterker was.
'Nabal,' zei Zephat. 'Ik denk dat ik nu wel een van jouw koppen koffie kan gebruiken.'







mail? nystrom.nl, jtrexx